🔴 آیا راهی برای حاکمیت وجود دارد؟ (✍️: حمید آصفی)

دیدگاه حاکمیت ایران از استراتژیِ آمریکا این است: «...استراتژی آمریکا سناریوی مشخصی دارد: خلع سلاح موشکی ایران، عقب راندن ایران از سوریه و عراق و لبنان، یمن، و...، و به دنبال آن سرنگونی حکومت ایران. این سناریو را قبلاً برای قذافی هم اجرا کردند، و موفق شدند که، گام به گام، از قذافی امتیازات بگیرند، و در نهایت، به رغم تعهدات بین المللی!، حکومت او را سرنگون کنند. ترامپ تاکنون ادعا نکرده است که می‌خواهیم حکومت ایران را ساقط کنیم، اما در عمل بدان سمت در حال حرکت است، برای همین، استراتژی ما باید "نه جنگ نه مذاکره" باشد...»

▪️چرا حاکمیت این تحلیل را دارد؟

حکومت ایران می‌داند که، اگر در این مرحله، برای مذاکرات اعلام آمادگی کند، باید تا آخرین سکانس سناریوی مذاکرات را برود، لذا، فعلاً سعی می‌کند که، سطح منازعات را در حد برجام نگه دارد، چون اگر وارد مذاکره‌ی دیگری شود، وارد گردابی می‌شود که، هویت و هیمنه‌ی ایدئولوژیک‌اش، بر باد می‌رود، و با نسیمِ کم‌دامنه‌ای هم، ساختارش فرو می‌پاشد. حاکمیت ایران، اگر خواهانِ همین شیوه‌ی حکومت‌گری است، راهی جز مسیری که انتخاب کرده است، ندارد. راهی که، هم برای خودِ حاکمیت، و هم احتمالاً در صورتِ بمبارانِ زیرساخت‌ها برای مردم ایران، سخت پُر خطر و پُر هزینه خواهد بود. پس به همین دلیل، بوق‌های تبلیغاتی حاکمیت پیوسته می‌گویند که: پیشنهاد مذاکره در این شرایط پیشنهاد خامی است!

▪️آیا حاکمیت راهِ نجاتی دارد؟

بله. راهِ نجاتی وجود دارد! اما برای یک حاکمیت ملی و دمکراتیک، و نه یک حاکمیت ایدئولوژیکِ در رویای ایجادِ یک هلال شیعی! این راه عبارت است از: رو کردن به ملت، و اتخاذ راهی ملی و دموکراتیک. راهِ حلی بدونِ تسلیم شدنِ به یک مذاکره‌ی خوارکننده، بدونِ جنگ، بدونِ سرنگونگی، و بدونِ روبرو شدنِ با یک جنبشِ گسترده‌ی مردمی

▪️چگونه!؟

این چنین:

🔸 از منطقه خارج شود.
🔸 از گروه‌های ارتجاعی فاصله بگیرد.
🔸 صنایع موشکی را در حد متعارف نگهدارد.
🔸 صنایع اتمی را در سطح آژانس نگهدارد.
🔸 رسماً اعلام کند که به دنبال نابودی اسرائیل نیست.
🔸 اعلام کند که ما خواهان یک برنامه توسعه هستیم.
🔸 در ساختار قدرت نهادهای غیر دموکراتیک را برچیند.
🔸 در حقوق زنان تحولی اساسی ایجاد کند.
🔸 با فساد و اختلاس مبارزه کند.
🔸 و اصلاحاتی واقعی در حقوق فردی و اجتماعی انجام دهد.

در این صورت حکومت فعلاً خواهد ماند! و حداقل آن است که، جنبش اعتراضی ریزش بسیار شدیدی خواهد داشت. چون جنبشِ اعتراضی الان کم رمق است، و هنوز در اوج نیست، و با دیدن این تحولات، آرام می‌شود، و از روشِ «گذار» از رژیم، به روشِ «اصلاحات» (نه اصلاح‌طلبانِ فریب‌کارِ)، بر می‌گردد.

ما اینجا از ایجاد یک حکومت سکولار دمکراتیک حرف نزدیم، بلکه، تنها از انجام اصلاحاتی در حدِ آزادی‌های فردی و اجتماعی، و دست برداشتن از بینش فرهنگیِ ارتجاعی، و به ویژه درباره زنان، حرف زدیم. اما با این حال، این حکومت، این کار را نمی‌کند، زیرا یک سیستمِ بیمار خودشیفته‌ی ایدئولوژیک است!

پس، راه وجود دارد، اما این حاکمیتِ خودشیفته، انجام‌بده نیست!

خب! چه خواهد شد:

- یک، تسلیمِ خفت‌بار.
- دو، فروپاشیِ ناشی از تحریم و جنگ. - سه، سرنگونی با یک جنبشِ گسترده‌ی مردمی.

🆔 @Sedaiemardom