🔴 چرا حمله به کوردها و چرا #من_با_کردستانم؟ (✍️: کاوه آهنگری)
🆔 @Sedaiemardom
کردستان (کوردستان) به عنوان سازماندهی‌ شده‌ترین منطقه ایران که از روز اول «نه» به جمهوری اسلامی گفت مغضوب همیشگی جمهوری اسلامی به طور عموم و ارگان‌های نظامی- امنیتی آن بویژه بوده‌ است. کردستان (کوردستان) به دلیل داشتن احزاب قدیمی و به ویژه حزب دمکرات که بیش از هفت دهه سابقه مبارزه دارد و مبارزاتش هم همیشه برای رسیدن به ایرانی آزاد و دمکراتیک و برپایی یک سیستمی سیاسی مبتنی بر اصول جهانشمول بوده، هزینه‌های بسیار زیادی تحمل شده است.

مدتی است که وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی و اطلاعات سپاه تروریستی پاسداران متوجه رشد ناسیونالیزم کردی (کوردی) در بطن و متن جامعه کوردزبان بطور عموم بویژه نسل جوان آن شده و با تحقیقاتی که در این زمینه انجام داده‌اند، حزب دمکرات را همچون گذشته راهبر جنبش ملی- دمکراتیک کردها (کوردها) در ایران یافته‌اند. حمله به سر این جنبش از دید آنان به معنی مهر پایان زدن بر جنبش ملی- دمکراتیک (کردستان) کوردستان ایران است همچنان که ترور دکتر قاسملو و دکتر شاپور بختیار با هدف یتیم کردن جنبش آزادیخواهانه ایران را انجام دادند.

رژیم جمهوری اسلامی در بحرانی‌ترین حالت خود در صحنه‌ داخلی، منطقه‌ای و بین‌المللی قرار دارد. اگرچه در مقابل بیش از دویست حمله ارتش اسرائیل به مواضعش در سوریه ناتوان و دست به زانو مانده‌ است اما به خیال خویش با سرکوب جنبش کردستان (کوردستان) دو هدف عمده را دنبال می‌کند:

یکی، اعدام فعالین سیاسی کوردستان و در رأس آن اعضای احزاب کوردستان ایران به منظور سرکوب جنبش ملی- دمکراتیک کوردستان
دیگری، سوء استفاده از سرکوب کوردستان برای سرکوب دیگر مناطق ایران در صورت خیزش و یا هرگونه اعتراض به بهانه تامین واهی امنیت و حفظ تمامیت ارضی ایران.

نکته مهم‌تر از همه، جمهوری اسلامی هرچند از روز اول دشمنی خود را با بانگ بلند با تمامی اصول جهان‌شمول اعلام نموده، اما در واقع ماندگاری جمهوری اسلامی در ایران ماحصل یک واقعیت تلخ به نام «خلاء- فاصله» است که بعنوان یک استراتژی- تاکتیک از همان اوان انقلاب از سوی اتاق فکر رژیم پیروی/ پیگیری شده‌ است. بدین معنا که هرچه فاصله میان ملیت‌ها و گروه‌های زبانی و مذهبی ایرانی بیشتر شود، میدان و خلاء بهتر و بیشتری برای رژیم به منظور ادامه حیات و تسلط بیشتر فراهم خواهد شد. به همین دلیل اصل «تفرقه بینداز و حکومت بکن» حدود چهل سال است که با کمترین هزینه بیشترین نتیجه را برای رژیم اسلامی حاکم بر ایران به ارمغان آورده است.

سخن آخر این‌که، چه باید کرد؟ به باور من لازم است به مانند جمهوری اسلامی ولی برعکس آن عمل کرد، به عبارت دیگر هر کنش و سخنی که باعث کمتر شدن فاصله میان گروه‌های زبانی و مذهبی ایرانی، هر برنامه‌ای که به اتحاد سیاسی احزاب ایرانی مخالف رژیم حاکم بر ایران، هر حادثه و برنامه‌ای که بتواند مردمان ایران زمین را به هم نزدیک و همبسته‌تر کند، در این برهه زمانی حیاتی و نقشه‌های شوم و دروغین جمهوری اسلامی را در لوای واژه‌های امنیت، تمامیت ارضی و... به پایان تاریخ مصرف خواهد رساند.

#من_با_کردستانم